Only Friends: je bent goed zoals je bent

Door: Annemiek Lely

Bijna twee jaren geleden, rende ik op een doordeweekse of-logo-dancezomerdag over de Beemsterweg richting de weilanden. Zodra ik de tunnel onder de A10 door was, zag ik aan mijn rechterzijde een groot complex. Nieuwsgierigheid won van gêne, dus ik hobbelde het terrein op. Ik passeerde een voetbalveld, liep onder een gebouw door en kwam op een gecombineerd hockeyveld/atletiekbaan aan, waar een groepje jongeren aan het sporten was. Toch lichtelijk gegeneerd maakte ik de 400 meter sintelbaan af en eenmaal thuisgekomen, kroop ik achter de laptop omdat ik graag wilde weten waar dit sportcomplex voor bestemd was. Het terrein bleek van Only Friends te zijn: de sportclub voor kinderen en jongeren met een fysieke of psychische beperking.

Only Friends werd 16 jaar geleden opgericht door Dennis Gebbink. Zijn zoon Myron was weg van voetbal, maar kon vanwege zijn motorische handicap geen club in Amsterdam vinden. Dennis legde zich hier niet bij neer en het resultaat only-friends-sportcentrum-highres-2.1280x0is het prachtige sportcomplex in Amsterdam-Noord. Alle kinderen en jongeren met een handicap zijn welkom om te komen sporten. De slogan luidt dan ook: ‘je bent goed zoals je bent!’ Inmiddels is het mogelijk om 24 sporten uit te oefenen. Van basketbal tot streetdance en van boccia (een paralympische werpsport) tot judo, alles is mogelijk.

Dat het belangrijk is om, ondanks een chronische ziekte, regelmatig te bewegen, weet ik zelf maar al te goed. Al sinds mijn tienerjaren lijdt ik aan chronische depressiviteit en steeds meer wetenschappelijke onderzoeken wijzen uit dat sport (met name hardlopen) een verlichtend effect kan hebben. Bovendien is het algemeen bekend dat bewegen zorgt voor meer weerstand. Ik vind het dan ook belachelijk dat er bij reguliere sportclubs niet altijd plaats is voor kinderen en jongeren met een
beperking.

Enkele weken na mijn spontane uitstapje naar het sportcomplex IMG_20141101_121548van Only Friends, werd de Waterlandrun aangekondigd. De opbrengst van het evenement ging naar dit mooie doel. “Tijd voor actie,’ dacht ik en ik schreef me in. Die zaterdag hees ik mij in mijn sportkloffie en kwam ik om half twaalf op het Waterlandplein aan. Jong en oud, allochtoon en autochtoon, man en vrouw, stonden klaar voor de start met allemaal dezelfde missie: bewegen voor het goede doel. Er heerste een gezellige sfeer en er werd goed voor de sporters gezorgd. Vele vrijwilligers stonden langs de route om de lopers aan te moedigen en de weg te wijzen. Ook stond er een kraampje met bekers water klaar na 2,5 of 4,5 kilometer, afhankelijk van de te lopen afstand. Eenmaal gefinisht, kreeg je een medaille. Tevreden met mijn eindtijd en het geslaagde evenement, liep ik terug naar huis met het voornemen om het volgende jaar weer mee te doen.

Dit jaar (3 september) is het tijd voor alweer de derde editie van de Waterlandrun. Toen ik tijdens een redactievergadering aan Tara over deze wedstrijd vertelde, werd ze enthousiast. Het duurde dan ook niet lang tot het idee Team De jonge idealist ontstond. Inmiddels zijn we bezig met het werven van sportievelingen en sponsoren. Elke loper kan door particulieren gesponsord worden. Het bedrag is afhankelijk van het aantal kilometers dat hij/zij loopt. Bovendien wordt ons team gesponsord door o.a. Café ’t Sluisje en Kringloopcentrum de Lokatie om de inschrijfkosten en de individuele bijdrage aan het teamshirt binnen de perken te houden. De organisatie van de Waterlandrun liet ons weten erg blij te zijn met ons initiatief. Voor nu is het trainen geblazen!

Advertenties