Ultieme emancipatie

Door: Annemiek Lely

Wat als de bondscoach van het Nederlands -mannen – elftal een vrouw zou zijn? Vorige week vrijdag zat ik met een van mijn beste vriendinnen in de Kuip. Ineens kwam er een brandende vraag bij me op: waarom mogen mannen wel vrouwen coachen, maar komt het andersom – zeker bij voetbal – weinig voor? Op de reclameborden aan de zijkant van het veld werd om een stagiair voor de KNVB gevraagd. Mijn vriendin en ik grapten dat we wel stagiair bondscoach wilden worden en daar bleef het bij. Toen ik afgelopen maandag weer naar Oranje keek, ditmaal thuis voor de buis met mijn Heforshe, begon er opnieuw iets te kriebelen. Zonder na te denken, pakte ik mijn telefoon en typte een tweet. Op het moment van versturen sloeg te twijfel toe. De tweet zou ongetwijfeld haat-reacties teweegbrengen. Juist dat was een reden om het wel te plaatsen. Zijn wij – Nederlanders – nog niet geëmancipeerd genoeg om een dergelijke suggestie aan te kunnen?

naamloos

Ooit had ik een vriend die het hele begrip ‘emancipatie’ maar onzin vond. Vrouwen hebben inmiddels toch dezelfde rechten als mannen? Hij had het gevoel dat vrouwen meer wilden en dan was er geen sprake meer van gelijkheid. Vanuit zijn perspectief snap ik die opmerking wel. Hij werd op het VWO omringd door meiden en zag dat zijn zusje dezelfde kansen kreeg als hij.

Ogenschijnlijk is vrouwenemancipatie een achterhaald begrip. We hoeven niet meer de Dolle Mina uit te hangen en te schreeuwen om ‘Baas in eigen buik.’ Toch zijn er – ook in onze westerse samenleving – nog steeds ongelijkheden op te merken. Actrice Emma Watson zet zich in voor ‘gender-equality’ als VN-ambassadrice. Met haar – inmiddels beroemde – speeches wil ze aandacht genereren voor (on)zichtbare vormen van genderdiscriminatie.

Laatst had ik een zakelijk gesprek met de directeur van een bedrijf. Hij vertelde dat hij moeite had om vrouwelijke ondernemers te werven. Diezelfde week nam de redactie van Filosofie Magazine contact met mij op. Ze constateerden dat er – hoewel meer dan de helft van de hoogopgeleiden in Nederland vrouw is – relatief weinig vrouwelijke essayisten boeken publiceren of geïnterviewd worden door de media over hun vakgebied. Het gros van de zichtbare opiniemakers is man.

Hoe komt het dat vrouwelijke professionals nog steeds minder naamlooszichtbaar zijn dan hun mannelijke collega’s? Heeft dit alles met het fenomeen ‘alfa-mannetjes’ te maken? Vrouwelijke pauwen mogen hun veren ook meer tentoon durven stellen. Vandaar dat vandaag de campagne #ikschrijf van start gaat! Zet al je onzekerheden opzij, pak je pen en geef antwoord op de vraag: ‘hoe maken we iets van de toekomst?’ Alle essays worden gelezen door een jury bestaande uit vertegenwoordigers van toonaangevende uitgeverijen. Op die manier werp je jezelf in de schijnwerpers en maak je kans op 1000 euro EN een publicatie. Neem voor de voorwaarden een kijkje op de campagne-website en laat vooral online weten dat je meedoet. Op naar ultieme emancipatie!

Advertenties