Opruimen? Een eitje!

De zomervakantie is de perfecte tijd om het huis van onderAfbeeldingsresultaat voor opruimentot boven op te ruimen. De afgelopen week verzamelden mijn vriend en ik alles wat voor ons overbodig geworden was en vandaag maakten we een rondje door Amsterdam om die spullen een tweede leven te geven.

Omdat mijn vriend bij een koffie- en theeketen werkt, is er in ons huis aan deze waren geen gebrek. Sterker nog, onze keukenkast zat vol met theezakjes. We besloten alles te verzamelen en dachten na of we hier iemand een plezier mee konden doen. Per toeval reden we langs een inloophuis voor daklozen aan de Bilderdijkstraat in Amsterdam. De documentaireserie The homeless experience – waarin acteur Dragan Bakema drie weken lang verslag doet van het leven op straat in Amsterdam – heeft een grote indruk op mij gemaakt. We besloten om binnen te lopen en te vragen of ze behoefte aan koffie en thee hadden. We werden vriendelijk ontvangen. De ruimte deed aan als een koffiehuis en zat vol met mannen die ons aankeken. Zodra we uitlegden wat we kwamen doen, lachten ze ons toe en werden we door diverse mensen bedankt en uitgezwaaid.

Tijdens het opruimen werd ons duidelijk dat we veel gebruikte, maar schone handdoeken in huis hadden. We bewaarden ze om ons hondje mee af te drogen na een wandeling door de regen. Onze hond heeft echter aan twee handdoeken wel genoeg. Toen we op de website van het Dierenopvangcentrum Amsterdam keken, bleek dat extra handdoeken daar goed van pas komen. Vandaar dat we op de fiets naar Osdorp sprongen om de handdoeken af te geven. Onderweg besloten we dat alle dieren daar ook wel wat extra snoepjes en speeltjes verdienen. We stopten bij een dierenwinkel en stonden binnen tien minuten met een tas vol lekkers buiten. De eigenaresse van Dierenspeciaalzaak Salty had ook nog wat verzorgingsproducten voor konijnen toegevoegd. Bij het opvangcentrum aangekomen, mochten we de kattenspeeltjes aan de poezen geven. Met een tevreden gevoel fietsten we terug naar Amsterdam-Noord.

Recyclen is belangrijk. In onze consumptiemaatschappij verdwijnen spullen vaak direct in de container, terwijl ze voor anderen nog van betekenis kunnen zijn. In mijn buurt staat op maandag de straat vol met zogenaamd grofvuil: van televisieschermen tot kamerschermen. Vlak voor onze verhuizing afgelopen najaar zag ik twee straten verderop een wit, rond tafeltje staan. Het was precies wat we zochten, dus heb ik het meegenomen. Evengoed waren mijn vriend en ik een tijdje geleden op zoek naar een cd-rek. Van Blokker tot de Hema: we konden er nergens een vinden, behalve bij de Kringloop. Ik wil met deze blog pleiten voor hergebruik. Vooral omdat er zowel mensen als dieren zijn die spullen en etenswaren veel harder nodig hebben dan een luxeprobleem als het gebrek aan een cd-rekje. Hoeveel extra moeite is het dan om langs een kringloop, opvanghuis, voedselbank of dierenasiel te rijden in plaats van het bij het grofvuil of in de container te dumpen?  Afbeeldingsresultaat voor dierenasiel amsterdam

Advertenties